“Zo Marco, dat is dan je eerst Page Object Model!” zegt Marjolein verheugd. Microsoft Teams staat aan. De kat probeert op het bureau te klauteren, maar Marjolein weerhoudt hem ervan zonder haar blik van het scherm af te wenden. Ik tuur geconcentreerd naar mijn scherm. Van zero naar hero. Een week eerder had ik er nog niet eens van gehoord. “Wat is een POM?” had ik gevraagd. Blissful ignorance? Naïef? Hoe dan ook: het Playwright‑coachingstraject met Marjolein maakte daar snel korte metten mee.

De uitdaging van leren in de praktijk

Als tester valt er ontzettend veel te leren. Testautomatisering is slechts één van de vele topjes van de ijsbergen die voorbijdrijven. De eerste stap zetten blijkt vaak lastig. Leren kost tijd. En wie proactief met een cursus of training aan de slag gaat, loopt het risico dat die kennis nooit echt wordt omgezet in praktijkervaring. Het liefst leer je tijdens de praktijk, maar zo’n situatie kan lang op zich laten wachten. Het is een klassiek kip‑en‑ei‑probleem: wacht je tot je ervaring hebt om je kennis te verdiepen, of verdiep je je alvast in de hoop dat de praktijk snel volgt?

Squerist zoekt al een tijdje naar een manier om leren en praktijkervaring beter samen te brengen. Uiteindelijk blijft leren door te doen de meest duurzame manier om nieuwe kennis echt eigen te maken. Maar hoe waardevol is het als je daarbij ook nog eens een ervaren collega naast je hebt die je begeleidt bij onderwerpen die je anders misschien pas jaren later zou tegenkomen?

Voor mij viel alles precies op zijn plek: ik ben 40 uur per week beschikbaar, maar werk 32 uur op mijn opdracht. Daardoor heb ik daadwerkelijk tijd om hiermee aan de slag te gaan. Daarnaast werkt de opdrachtgever aan de introductie van Playwright als nieuwe automatiseringstool. Het voelde een beetje als nu of nooit.

Een unieke kans om theorie en praktijk te verbinden

Squerist zette een coachingstraject voor mij op, met Marjolein als coach. Zo’n traject is geen cursus of training, maar een periode van meerdere maanden waarin leren en doen hand in hand gaan. Marjolein fungeert zowel als trainer als sparringpartner. Drie maanden lang spraken we elke week een uur om mijn huiswerk door te nemen. Door de serieuze opdrachten was ik wekelijks intensief met Playwright bezig, en dankzij de gerichte coaching heb ik in korte tijd een solide basis opgebouwd. Zonder dit coachingstraject had het veel langer geduurd om vertrouwd te raken met Playwright of met testautomatisering in het algemeen.

Van basisoefeningen naar volledige projectstructuur

Het resultaat mag er zijn: eenvoudige oefeningen, bijvoorbeeld over verschillende soorten locators, groeiden uit tot een eindopdracht waarin ik een volledige projectstructuur toepaste. Denk aan een wachtwoord om in te loggen via een kluisbestand, een fixture, een page object model en een test die alles importeert, waardoor ik uiteindelijk een mooie leesbare test kon schrijven. De kers op de taart was een opdracht om een API te testen. Ik ging ook betere vragen stellen: “Wat is een locator, en kan ik het ook?” werd “Wat is eigenlijk het verschil tussen het pad naar je .env‑bestand in de config zetten of het bovenaan je test plaatsen?” Na drie maanden coaching stelde ik vragen waarvan ik eerder niet eens wist dat ze bestonden. Ook bij de opdrachtgever werk ik inmiddels met Playwright.

Meer dan kennis: vertrouwen, verdieping en impact

We kunnen concluderen dat een coachingstraject een effectieve manier is om de brug van theorie naar praktijk te slaan, en iemand meer bagage mee te geven dan een klok zonder klepel. Niet alleen heb ik zelf veel geleerd, ook de opdrachtgever is blij met deze verbreding.

Marjoleins kat is het dan eindelijk gelukt op het bureau te klauteren. Welhaast kwispelend kijkt hij naar de lappen TypeScript op het scherm. Hij spint van genoegen.